کیست درموئید تخمدان

کیست درموئید تخمدان
مهر ۷, ۱۳۹۵

کیست درمویید تخمدان

تشخیص کیست درموئید تخمدان :

کیست درموئید تخمدان

کیست درموئید تخمدان

از آن جا که اکثر این دسته از کیست های تخمدان asymptomatic (بدون نشانه ای خاص) می باشند ، تشخیص آن ها معمولا در زمان معاینه ی فیزیکی لگن توسط پزشک زنان اتفاق خواهد افتاد. گاهی اوقات خانم ها برای مواردی دیگری مانند حاملگی مورد اسکن اولترا سوند قرار خواهند گرفت که ممکن است در این میان وجود یک کیست درموئید تخمدان نیز تشخیص داده شود. معمولا بعد از تشخیص وجود اولیه ی این دسته از کیست ها یک اسکن اولتراسوند transvaginal برای مشخص کردن محل  و اندازه ی دقیق کیست صورت خواهد گرفت.

درمان کیست های درموئید تخمدان :

اگرچه همانگونه که اشاره شد در بیشتر اوقات کیست های مویی تخمدان (کیست درموئید)بی خطر و بدون آزار هستند اما پزشکان معتقدند بهترین راه برداشتن هرچه سریعتر این کیست ها با جراحی می باشد. چراکه در صورت برنداشتن آنها ممکن است باعث چرخش تخمدان شده و این مشکل به دلیل اختلال در جریان خون تخمدان می تواند مشکلات نازایی برای فرد ایجاد کند. معمولا زمان و چگونگی انجام این جراحی قابل انتخاب می باشد مگر اینکه کیست مویی برای فرد ایجاد یک مشکل اورژانسی کرده باشد.

معمول ترین نوع جراحی برای برداشتن این دسته از کیست ها جراحی های لاپاراسکوپیک می باشد که چندین نوع از آنها وجود دارد. حدودا ۵۷ % خانم ها برای درمان این مشکل از جراحی Cystectomy ، ۳۶% از برداشتن لاپارسکوپیک  کلی تخمدان (Oophorectomy) ، ۶% برداشتن جزئی از تخمدان به صورت لاپاراسکوپیک (Oophorectomy) و باقی مانده ی افراد از هیسترکتومی لاپاراسکوپیک واژینال برای درمان این مشکل استفاده خواهند کرد.

معمولا پزشکان پیشنهاد می کنند حتی اگر این کیست های مویی مشکلی برای شما ایجاد نکرده اند نیز اقدام به جراحی برای برداشتن آن ها نمایید به این دلیل که ممکن است این کیست ها به رشد خود ادامه داده و علاوه بر چرخش تخمدان نوعی از عفونت های حاد و کشنده ی  شکمی به نام peritonitis را برای شما ایجاد کنند. به علاوه همیشه ریسک پاره شدن کیست و ایجاد مشکل اورژانسی برای فرد مبتلا نیز وجود دارد. خانم هایی که قصد حامله شدن دارند نیز باید حتما هرچه سریعتر اقدام به برداشتن این کیست نمایند چراکه ریسک پاره شدن این دسته از کیست ها با حامله شده فرد بسیار افزایش خواهد داشت.

گاها برخی از بیماران سوال می کنند که ممکن است این جراحی به صورت لاپاراسکوپیک بر روی خانم های حامله انجام شود؟ بله ، اما از آنجاکه خطر انجام جراحی و قرار گرفتن در معرض بی هوشی برای خانم های باردار بسیار بالاتر از افراد عادی می باشد ، فقط کیست هایی که قطر بیش از ۶ سانتی متر دارند و در مرحله ی خطر هستند مورد جراحی قرار خواهند گرفت (برخی از پزشکان حتی کیست هایی با قطر کمتر از ۱۲ سانتی متر را برای خانم های حامله مورد جراحی قرار نخواهند داد). در خانم های حامله بهتر است جراحی با گذر کردن از دومین دوره ی ۳ ماهه ی حاملگی انجام شود.

در تحقیقاتی ریسک بازگشت این کیست ها بعد از انجام عمل های لاپاراسکوپیک و لاپاراتومیک برداشتن کیست مویی تخمدان(کیست درموئید) مورد بررسی قرار گرفت ، درصد بازگشت کیست های مویی تخمدان(کیست درموئید) در جراحی های لاپاراسکوپیک بعد از ۲ سال حدود ۷% بوده اما در جراحی های باز ریسک بازگشت بعد از دو سال چیزی در حدود ۰% می باشد. البته مشخص است که در جراحی لاپاراسکوپیک خونریزی بیمار کمتر بوده و دوره ی بهبودی کوتاهتری دارد ، اما به نسبت جراحی باز ریسک بازگشت بالایی نیز خواهد داشت. دلیل این بالا بودن ریسک بازگشت در حقیقت این موضوع است که جراح در روش های لاپاراسکوپیک دید خوبی نسبت به محل جراحی نداشته و ممکن است وجود کیست های کوچک جانبی را تشخیص نداده و قادر به برداشتن صحیح آن ها نباشد.

تشخیص کیست درموئید تخمدان :

از آن جا که اکثر این دسته از کیست های تخمدان asymptomatic (بدون نشانه ای خاص) می باشند ، تشخیص آن ها معمولا در زمان معاینه ی فیزیکی لگن توسط پزشک زنان اتفاق خواهد افتاد. گاهی اوقات خانم ها برای مواردی دیگری مانند حاملگی مورد اسکن اولترا سوند قرار خواهند گرفت که ممکن است در این میان وجود یک کیست درموئید تخمدان نیز تشخیص داده شود. معمولا بعد از تشخیص وجود اولیه ی این دسته از کیست ها یک اسکن اولتراسوند transvaginal برای مشخص کردن محل  و اندازه ی دقیق کیست صورت خواهد گرفت.

درمان کیست های درموئید تخمدان :

اگرچه همانگونه که اشاره شد در بیشتر اوقات کیست های مویی تخمدان (کیست درموئید)بی خطر و بدون آزار هستند اما پزشکان معتقدند بهترین راه برداشتن هرچه سریعتر این کیست ها با جراحی می باشد. چراکه در صورت برنداشتن آنها ممکن است باعث چرخش تخمدان شده و این مشکل به دلیل اختلال در جریان خون تخمدان می تواند مشکلات نازایی برای فرد ایجاد کند. معمولا زمان و چگونگی انجام این جراحی قابل انتخاب می باشد مگر اینکه کیست مویی برای فرد ایجاد یک مشکل اورژانسی کرده باشد.

معمول ترین نوع جراحی برای برداشتن این دسته از کیست ها جراحی های لاپاراسکوپیک می باشد که چندین نوع از آنها وجود دارد. حدودا ۵۷ % خانم ها برای درمان این مشکل از جراحی Cystectomy ، ۳۶% از برداشتن لاپارسکوپیک  کلی تخمدان (Oophorectomy) ، ۶% برداشتن جزئی از تخمدان به صورت لاپاراسکوپیک (Oophorectomy) و باقی مانده ی افراد از هیسترکتومی لاپاراسکوپیک واژینال برای درمان این مشکل استفاده خواهند کرد.

معمولا پزشکان پیشنهاد می کنند حتی اگر این کیست های مویی مشکلی برای شما ایجاد نکرده اند نیز اقدام به جراحی برای برداشتن آن ها نمایید به این دلیل که ممکن است این کیست ها به رشد خود ادامه داده و علاوه بر چرخش تخمدان نوعی از عفونت های حاد و کشنده ی  شکمی به نام peritonitis را برای شما ایجاد کنند. به علاوه همیشه ریسک پاره شدن کیست و ایجاد مشکل اورژانسی برای فرد مبتلا نیز وجود دارد. خانم هایی که قصد حامله شدن دارند نیز باید حتما هرچه سریعتر اقدام به برداشتن این کیست نمایند چراکه ریسک پاره شدن این دسته از کیست ها با حامله شده فرد بسیار افزایش خواهد داشت.

گاها برخی از بیماران سوال می کنند که ممکن است این جراحی به صورت لاپاراسکوپیک بر روی خانم های حامله انجام شود؟ بله ، اما از آنجاکه خطر انجام جراحی و قرار گرفتن در معرض بی هوشی برای خانم های باردار بسیار بالاتر از افراد عادی می باشد ، فقط کیست هایی که قطر بیش از ۶ سانتی متر دارند و در مرحله ی خطر هستند مورد جراحی قرار خواهند گرفت (برخی از پزشکان حتی کیست هایی با قطر کمتر از ۱۲ سانتی متر را برای خانم های حامله مورد جراحی قرار نخواهند داد). در خانم های حامله بهتر است جراحی با گذر کردن از دومین دوره ی ۳ ماهه ی حاملگی انجام شود.

در تحقیقاتی ریسک بازگشت این کیست ها بعد از انجام عمل های لاپاراسکوپیک و لاپاراتومیک برداشتن کیست مویی تخمدان(کیست درموئید) مورد بررسی قرار گرفت ، درصد بازگشت کیست های مویی تخمدان(کیست درموئید) در جراحی های لاپاراسکوپیک بعد از ۲ سال حدود ۷% بوده اما در جراحی های باز ریسک بازگشت بعد از دو سال چیزی در حدود ۰% می باشد. البته مشخص است که در جراحی لاپاراسکوپیک خونریزی بیمار کمتر بوده و دوره ی بهبودی کوتاهتری دارد ، اما به نسبت جراحی باز ریسک بازگشت بالایی نیز خواهد داشت. دلیل این بالا بودن ریسک بازگشت در حقیقت این موضوع است که جراح در روش های لاپاراسکوپیک دید خوبی نسبت به محل جراحی نداشته و ممکن است وجود کیست های کوچک جانبی را تشخیص نداده و قادر به برداشتن صحیح آن ها نباشد.

منبع : پزشک من

 

ارسال شده در بيماريهاي زنان, مقالات توسط دکتر الهه امیری | Tags:

ارسال نظر

3 × یک =

CLOSE
CLOSE